Znak graniczny. Wigancice (niem. Weigelsdorf), pow. ząbkowicki – Szklary (niem. Gläsendorf), pow. nyski

  • słup graniczny usytuowany na miedzy na wschód od Biskupiego Lasu, ok. 1000 m na południowy-wschód od Wigancic, na granicy powiatów ząbkowickiego i nyskiego
  • granit; słup o nieregularnej bryle przypominającej graniastosłup z daszkowatym zwieńczeniem (wys.175 cm). Szerokość 37 cm (na ścianie z inskrypcją), głębokość 28 cm (u szczytu na ścianie z pastorałem) i 53 cm (u dołu na ścianie z pastorałem)
  • ok. 1290-1320
  • na trzech bokach ryte inskrypcje i symbole:
    Ściana północna: uproszczone wyobrażenie pastorału
    Ściana wschodnia: wykonana kapitałą inskrypcja w trzech rzędach oddzielonych podwójną linią TM / SC / IOHIS będącą skróconym zapisem sformułowania Termini Sancti Iohannis. Ostanie litery z inskrypcji TM[I] oraz SC[I] niewidoczne z powodu uszkodzenia obiektu lub braku miejsca na ich wykonanie
    Ściana południowa: znak ukośnego krzyża
    Ściana zachodnia: gładka

  • Jeden z sześciu zachowanych podobnych obiektów wyznaczających północno-zachodnią granicę kasztelanii nysko-otmuchowskiej. Według P. Bretschneidera ustawione zostały w okresie między 1290 r. (po zakończeniu sporu ks. Henryka IV Probusa z biskupem Tomaszem II), a 1319 r., gdy zmarł biskup Henryk z Wierzbnej, który jako pierwszy zaczął używać tytułu książęcego. Z kolei T. Dunin-Wąsowicz wyznaczenie granicy powiązała z działalnością legata papieskiego Filipa z Fermo i jego wyrokiem, jaki zapadł w 1282 r. w sporze między wrocławskim księciem a biskupem oraz nabyciem przez biskupa wrocławskiego pełnych praw książęcych (ius ducale) na obszarze nysko-otmuchowskim w 1290 r. P. Bretschneider podał zasłyszaną informację, że w XIX w. kamień został czasowo zakopany przez właściciela pola z powodu odbywających się manewrów woskowych, a po ich zakończeniu ponownie ustawiony

    Pełny ekran 

    Powiązana literatura

    1. P. Bretschneider, Termini Sancti Johannis. Eine Untersuchung über die ältesten Grenzsteine des Breslauer Bistumlandes, “Schlesische Geschichtsblätter”, Jg. 1925, Nr. 3, s. 38-46
    2. T. Dunin-Wąsowicz, Lapides terminales na Śląsku w XIII wieku, „Kwartalnik Historii Kultury Materialnej”, R. XVIII, 1970, nr 1, s. 3-25

    Komentarze

    Popularne posty z tego bloga

    Szubienica. Chełmsko Śląskie, gmina Lubawka

    Krzyż kamienny. Damianowice, powiat wrocławski

    Kamień graniczny. Jemna (niem. Raschdorf), pow. ząbkowicki