KŁODA (niem. der Block, der Stock; die Stockstrafe, die Blockstrafe) – w wymiarze sprawiedliwości pełniła kilka funkcji. Należała zarówno do katalogu kar hańbiących, ale także używano jej, aby ograniczyć skazanemu wolność, czyli była formą więzienia. Urządzenie to składało się z dwóch belek ułożonych jedna na drugiej. Na jednej z nich (dolnej, leżącej na ziemi) wycięte były otwory na nogi skazańców. Druga belka, która leżała na dolnej unieruchamiała nogi. Na belce górnej były także przymocowane kajdany na ręce. Belki zamykane były na kłódki. Kłody miały z reguły od dwóch do ośmiu otworów na nogi, czyli maksymalnie można było ukarać cztery osoby.                Kłody mogły się znajdować w izbach tortur (mieszczących się w specjalnie wyznaczonych do tego miejscach), wiejskich dworach, ratuszach (podziemia często pełniły funkcje związane z wymiarem sprawiedliwości; kłody można zobaczyć ...